De uitzending van Kassa over webwinkel keurmerken bleek naderhand een erg eenzijdig verhaal te zijn. Als je niet de andere kant van het verhaal kent is het op zijn zachtst gezegd gekleurd en dat vond ik wel erg duidelijk naar voren komen in de uitzending van Kassa. Want zij hadden weliswaar 11 van de 19 webwinkel keurmerken weten binnen te slepen voor hun webshop, maar zeiden niet waarom die andere 8 keurmerken niet op hun website stonden.

Ik had hierover recent contact met de eigenaar van Safe2Shop. In de uitzending van Kassa erkende Safe2Shop dat er een fout was gemaakt. Er was namelijk niet gecontroleerd of het kvk-nummer dat op de website stond ook daadwerkelijk bestond.

Wat echter niet uit de uitzending naar voren kwam was dat er een veel langer interview is gehouden met de eigenaar van Safe2Shop, waarin hij zijn kant van het verhaal doet. Het blijkt namelijk dat Safe2Shop de website van Kassa (De Kwekermeester) eerst had afgekeurd. Daarnaast is de eigenaar het er helemaal mee eens dat er wat moet gebeuren in de wereld van webwinkel keurmerken, want zoals het nu gaat klopt volgens hem ook niet. Daarbij moet ook de vraag worden gesteld of een webshop keurmerk noodzakelijk is.

Belangenverstrengeling

Safe2Shop stuurde mij naar aanleiding van ons telefoongesprek een document toe met daarin een vragenlijst die de Raad van Accreditatie voorlegt aan een keurmerk. Dit document heeft Safe2Shop ook gestuurd naar de VARA maar zij hebben er helaas niets mee gedaan. Mij leek het echter wel interessant om er eens dieper in te duiken.

Na bestudering valt op dat er een onderwerp in de vragenlijst zit die bij mij vragen oproep, namelijk dat ‘De keurmerkeigenaar en keurmerkverlener onafhankelijk moeten zijn van elke keurmerkvoerder’. Wellicht is het goed om hierover een toelichting te geven:

  • De keurmerkvoerder mag niet dezelfde rechtspersoon zijn als de keurmerkeigenaar en als de keurmerkverlener.
  • De keurmerkverlening geschiedt niet onafhankelijk, als de keurmerkeigenaar, dan wel de keurmerkverlener(s), en de personen en andere organisaties en hun functionarissen, die namens de keurmerkverlener(s) optreden, zodanige banden hebben dat de beslissingsvrijheid inzake het toetsen en het nemen van beslissingen over keurmerkverlening door die banden beperkt zou kunnen worden.
  • De keurmerkverlening geschiedt niet onafhankelijk, als de keurmerkeigenaar, dan wel de keurmerkverlener(s), en de personen en andere organisaties en hun functionarissen, die betrokken zijn bij de oordeelsvorming over keurmerkverlening, betrokken zijn bij de ontwikkeling, voortbrenging, verkoop, of gebruik van het object waar het keurmerk betrekking op heeft.

Omdat Thuiswinkel Waarborg door de Consumentenbond als enige betrouwbare webwinkel keurmerk werd bestempeld in de uitzending van Kassa heb ik eens op de website van Thuiswinkel Waarborg gekeken. Op de pagina over het bestuur blijkt echter dat van onafhankelijkheid niet echt sprake is. Zo is de heer Nijhof vicevoorzitter bij Thuiswinkel Waarborg maar tegelijkertijd ook topman bij Wehkamp.nl. Ook andere leden van het bestuur zijn in mijn ogen niet geheel onafhankelijk. In dat opzicht had Thuiswinkel Waarborg wellicht nooit geaccrediteerd mogen worden.

Het is trouwens toevallig dat juist nu uitzendingen zijn over webwinkel keurmerken. Een aantal weken geleden nog werd de website van Cheaptickets.nl gehackt waardoor veel persoonlijke gegevens van reizigers op straat kwamen te liggen. Hierbij werd de verantwoordelijkheid afgeschoven door te verwijzen naar het keurmerk van Thuiswinkel Waarborg. Daarnaast ontdekte een 17-jarige student begin november een aantal beveiligingslekken op websites van 160 webwinkels met een Thuiswinkel.org-certificaat.

Door nu de pijlen op andere webwinkel keurmerken te richten wordt de aandacht verlegt naar die webwinkels, maar de fouten bij Thuiswinkel Waarborg zijn nog altijd niet opgelost. Ik hoop dan ook dat de aandacht op de hele branche blijft en niet op individuen, zodat elke consument er beter van wordt.